صدای پای شب دوشنبه‌ها از ساعت 22:00 به مدت 120 دقیقه

رادیو گفت و گو

صداي پاي شب

صله شاعر از دست رئیس جمهور گرفتنی است

یک شاعر حوزه طنز در مصاحبه با رادیو گفت‌وگو از رئیس جمهور و وزرا درخواست کرد به شاعران همچون پادشاهان بزرگ سامانی، صله دهند.

1400/08/25
|
14:15
|

خلیل جوادی در مصاحبه با برنامه "صدای پای شب" رادیو گفت‌وگو با اشاره به استفاده از واژه "نان" در ادبیات، خاصه شعر فارسی اظهار کرد: از قدیم گفتند، همسر شاعران نشوید چون در شاعری نان نیست.

وی افزود: دنیا ایران را با شعر می‌شناسد؛ ما سعدی و خیام و مولانا و حافظ داریم و آنگونه که شنیده‌ایم، این بزرگواران چندان پولدار نبوده‌اند.

جوادی با اشاره به بخشی از سخنان حسن روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل که بر اساس متنی از پیش تعیین شده اذعان داشته بود، ایران قرن‌ها پیش، دنیا را توسط شاعران خود فتح کرده است، اظهار کرد: آقای روحانی در مقابل دنیا به شعر ایران تفاخر کرد و مطمئنا اگر چیز دیگری هم [به ذهن او می‌رسید] بدان تفاخر می‌کرد.

وی از این مطلب نتیجه‌ای شخصی گرفت و گفت: مطمئنا چیزی که به پای شعر برسد، در ایران نیست. با این وجود در هر زمینه‌ای افراد با تلاش یا بدون تلاش به نان می‌رسند؛ اِلا در شعر. این مسئله شاید برای دولت مردان چندان مناسب نباشد چون ما شاعران، با لقمه نان و پنیری، می‌سازیم.

جوادی اضافه کرد: آن کسی که هیچ چیز دیگر در ذهن خود نمی‌یابد و فقط به شعر ایران تفاخر می‌کند، باید برای شعر، مایه بیشتری بگذارد. اما مسئولان چه در چنته دارند که به شعر ارائه کنند؟ هیچ!

وی گفت: شما یک سازمان دولتیِ معتبر مختص شعر نمی‌یابید تا رئیس جمهور [قبلی] بدان هم تفاخر کند.

این شاعر طنز پرداز در پاسخ به سوال مجری رادیو گفت‌وگو که پرسید آیا شاعری شغل است، گفت: می‌تواند شغل باشد و باید شاعری به عنوان شغل در نظر گرفته شود.

جوادی در ادامه این مطلب را طرح کرد که اگر امروز در کشور پادشاه نداریم، آیا رئیس جمهور نمی‌تواند به شاعران صله بدهد؟ آیا این مسئله در دین خدا غلط است؟

وی افزود: روسای جمهور یا وزرای ما، چه کم از پادشاهان سامانی دارند؟ آیا پول‌شان کمتر است؟ وقتی یک رئیس جمهور یا وزیر متعلق به کل ملت است، چرا نباید از شاعران حمایت کند؟

جوادی در بخشی دیگر از سخنان خود در رادیو گفت‌وگو خاطرنشان کرد: وزارت ارشاد باید نقشی حمایتی در حوزه شعر و کتاب داشته باشد ولی این نقش را به کل فراموش کرده است و می‌خواهد صرفا نقش هدایت گر را ایفا کند ولی جایگاهِ وزارت ارشاد این نیست. آن کارمندی که در این وزارتخانه نشسته است، چه حدی دارد تا یک نویسنده را هدایت کند؟ این‌ها صرفا باید نقشی حمایتی داشته باشند.

دسترسی سریع
صدای پای شب